Kunst is niet wat je ziet, maar wat je voelt
Share
Waarom beleving belangrijker is dan perfectie
Veel mensen denken dat je kunst eerst moet begrijpen voordat je ervan kunt genieten. Dat je kennis nodig hebt over stijl, techniek of kunstgeschiedenis. Maar hoe meer ik schilder, hoe meer ik besef dat kunst geen puzzel is die je moet oplossen. Kunst is geen taal van het hoofd, maar van het hart.
Kunst is niet wat je ziet, maar wat je voelt.
Kleur als emotionele taal
Voordat een vorm herkenbaar wordt, gebeurt er al iets. Een kleur kan rust geven of juist spanning oproepen. Een zachte beweging in verf kan voelen als een ademhaling. Een ruwe textuur kan iets in je wakker maken wat je niet direct onder woorden kunt brengen.
In mijn schilderij Landing in Color begon alles met intuïtieve beweging. Zonder plan, zonder eindbeeld. De kleuren verschenen als emoties op doek – eerst vrij en ongericht, daarna zoekend naar een vorm. Pas later ontstond de vlinder, symbool voor transformatie. Niet omdat ik dat bedacht had, maar omdat het werk het vroeg. De betekenis kwam niet door mijn hoofd. Het ontstond door gevoel.
Creatie als luisteren
Schilderen is voor mij niet iets wat ik “doe”, maar iets waar ik me op afstem. In In Her Stillness, Beauty Grows begon ik met een stille onderlaag. Zachte tinten, subtiele textuur. Geen haast. Geen doel. Terwijl ik in olieverf laag over laag aanbracht, merkte ik dat het portret niet om aandacht vroeg, maar om aanwezigheid.
Niet luid. Niet opvallend. Maar zacht, waardig, volledig.
Het was alsof het schilderij mij leerde dat schoonheid niet ontstaat door actie, maar door ruimte te geven aan wat er al is.
Wat jij voelt, is het werk
Wanneer iemand naar mijn schilderijen kijkt, hoop ik niet dat ze zeggen: “Ik begrijp precies wat je bedoelt.”
Ik hoop dat ze zeggen: “Het raakt iets in mij.”
En dat gevoel mag voor iedereen anders zijn.
In Where Beauty Unfolds zien sommigen een moment van kwetsbaarheid.
Anderen voelen juist innerlijke kracht.
Dat is geen tegenstelling. Dat is de kern van mens-zijn.
Want kunst is geen uitleg. Kunst is een spiegel.
Een wereld die verlangt naar voelen
We leven in een tijd waarin veel draait om presteren, analyseren en begrijpen. Kunst nodigt ons uit om juist even niet te begrijpen. Om stil te worden. Om ons innerlijke landschap te betreden.
The Quiet Guard, een van mijn eerdere werken, ontstond vanuit dat verlangen naar innerlijke rust. De stier staat stil. Niet in strijd, maar in aanwezigheid. Een wachter. Niet om te beschermen tegen de wereld, maar om de zachtheid van binnen te bewaken.
Dat is wat kunst kan doen:
Niet zeggen wie je moet zijn, maar je herinneren aan wie je al bent.
Kunst hoeft niet verklaard te worden om betekenisvol te zijn.
Het hoeft niet perfect te zijn om iets in beweging te brengen.
Het hoeft niet te lijken op de werkelijkheid om waar te voelen.
Misschien is dat de werkelijke kracht van kunst:
dat het je niet vraagt om te kijken, maar om te voelen.
In mijn volgende werk verdiep ik dit thema verder – een portret waarin stilte geen leegte is, maar een plek van groei.
Als je dit proces van dichtbij wil volgen, ben je welkom om mee te kijken via mijn nieuwsbrief of Instagram @merelalphenaar.
🌿 Dankjewel dat je dit moment met mij gedeeld hebt. Misschien heeft het iets in je aangeraakt. En dat is precies waar kunst begint.